Aloysia's tuin

Een tuin om te delen en om ons in terug te trekken. Om gerust te laten en om deel van uit te maken. 
Tuinen die bruisen van het leven, waar we de tijd kunnen vergeten terwijl we al onze zintuigen verwennen.

Aloysia's verhaal

Aloysia’s Tuin was de tuin van mijn overgrootouders. Zelf zag ik deze tuin nooit maar het was mijn moeder die er met de jaren meer over begon te vertellen.

Deze tuin waarin ze opgroeide was als een paradijs voor haar. Een overvloed aan vruchten, fruit, groenten, kruiden, bloemen en zithoekjes verscholen tussen bloemenrijen , fruitbomen en bessenstruiken.

Zoals ze het beschrijft was het een hof van eden met een overvloed aan voedsel , vol van leven en schoonheid. Organisch wild en geordend tegelijkertijd .

In mijn ogen het soort natuurlijke tuin die ik zo graag terug wil zien. Het is een tuin die werkelijk tot mijn verbeelding spreekt en me enorm inspireert.